هویت ، خود خواهی ، شخصیت ، خاص بودن و معماری

I always wanted to be somebody. I should have been more specific.

u200d~ Lily Tomlin

شخصیت و خاص بودن و ایجاد هویت؛

+ امید ِ بهجایی ست که در قصههای ِ خوب شخصیتها -و شخصها- را ببینیم و بشنویم؛ نه تیپها -کلیگویی آفت شعر است گویا-. شخصیتها که خاص نباشند، کمکم تیپ میشوند.

+ شخصیتها باید ایده و هدفی خاص داشته باشند. هر کدام زبان و لحن ِ خود، پیشینه و پسینه و داستان ِ خود و منطق و معنای ِ خودشان را داشته باشند. باید پیام و احساس ِ مختص خودشان را در خواننده ایجاد کنند و کانالهای ِ حسی و شهود باید برای ِ آنان پیکربندی شود.

+ مگر معماری تلاشی نیست برای روایت ِ قصهای؟ کتابی نیست که خواندنش زور است؟ خوانندهی عزیز ِ قصه از شخصیتِ پر و پیمان لذت میبرد ؛ کاشف ِ گیج ِ فضا هم از یک مکان -و روحِ مکانی- خاص.

+ خاص بودن یک معماری مخاطب را میگذارد تا برداشت خود را از فضا داشته باشد. همان طور که خواننده از هر شخصیت برداشت ِخودش را دارد. همانطور که شخصیتی برایش دستنیافتنی میگردد، با او دوست میشود یا به او احترام میگذارد.