بهشت من،رمضان...

نرم نرمک، صدای پای آشنایی میرسد...

گوش کن! آشناست...

اما ببینم...آشنا، واژه ای غریب نیست برای دیرآشنایی که تمام من...میشود؟!

همان من...که در تلاطم لحظه هایش، قطره بودنم را فراموش کردم!

همان من...که تب سجاده ام را با غیر او درمانی نیست؟

همان من...که از من بودنم به آغوش میهمانی اش،بی دعوت میشتابم؟

همان من...که شوق حضور سحرش،روزهایم را به بازی میگیرد؟

همان من...که...

دکمه ی ادامه را کلیک کنید