روزنامه آرمان به نقل از پژوهش انجام شده در وزارت بهداشت خبر داده است که «۱۰درصد جمعیت ایران طی یک سال برای اختلالات روان نزد افراد غیرمتخصص و بیصلاحیت مانند دعانویس، رمال و... رفتهاند.»
این روزنامه نوشته است که « آمارها نشان میدهد برخی فالگیرها مشتریان دائمی و حتی بین چهار تا شش میلیون تومان، درآمد ثابت ماهانه دارند.»
روزنامه آرمان همچنین نوشته است که براساس «تحقیقی که توسط دانشکده مدیریت و علوم اجتماعی تهران شمال درمورد سطح گرایش دختران دانشجو به خرافات انجام شده، مشخص شده است ۶۸ درصد از دختران در فاصله سنی ۱۸ تا ۲۶ سال دستکم یکبار به فالگیر مراجعه کردهاند، ۵۰ درصد نیزچند بار مراجعه کردهاند و ۸۳ درصد از دانشجویان حرفهای فالگیران را تصدیق کرده و با اعتقاد به سراغ آنها رفتهاند.»
به گزارش این روزنامه «در یکی از پژوهشهای صورتگرفته با بررسی جمعیت ۱۵ تا ۶۴ سال مشاهده شده است ۱۰ درصد جمعیت کشور در طول یک سال گذشته برای دریافت خدمات اعصاب و روان به افراد غیربهداشتی مراجعه کردهاند که شامل دعانویس، رمال، و .... بوده است.» روزنامه آرمان با اشاره به اینکه «در این مطالعه ملی سه هزار روانشناس در سطح استانها و شهرستانهای کشور مشارکت داشتهاند و هشت هزار نفر مورد بررسی قرار گرفتهاند»، نوشته است: «این آمار به وضوح نشان میدهد هفت و نیم میلیون نفر ایرانی در آن سال به جادوگران مراجعه کردهاند که سهچهارم آنها یعنی بیش از پنج میلیون نفرشان، تحصیلکرده هستند.»
الناز ربیعی در گزارش روزنامه آرمان نوشته است: «هر چند در سالهای اخیر رسانهها گرایش ویژهای به اطلاعرسانی و آگاهیبخشی در این زمینه داشتهاند اما آمار و ارقام ارائهشده نشان میدهد موضوع نهتنها همچنان مهم و اساسی است که روز به روز گرایش به شبهعلم در میان اقشار مختلف جامعه ما زیادتر میشود، و چنین واقعیتی را میتوان در تیراژ کتابهای مربوط به طالعبینی نیز ردیابی کرد» ، درحالی که «کتابهای جدی و ارزشمند در کمتر از دو یا سه هزار نسخه چاپ میشوند، طالعبینیها به چاپ بیستم و سیام میرسد.»
روزنامه آرمان با تاکید براینکه «باید به سمت فرهنگسازی در این زمینه حرکت کرد و نمیتوان برخوردی سلبی با این مقوله داشت» نوشته است که «برخورد سلبی با این مقوله مانند حوزههای دیگر چنین برخوردی به زیرزمینیترشدن این پدیده دامن خواهد زد.» عرفان خسروی پژوهشگر ارتباطات علم نیز به روزنامه آرمان گفته است: «بازار فریب عمومی یک مارکتینگ پرسود بر مبنای بهره گیری از دوری عموم مردم از دانش و نگرش علمی است. مجریان برنامه فریب عمومی که از بسط و توسعه آگاهی عمومی در هراساند با آگاه شدن تودههای مردم، به سختی خواهند توانست طرحها و برنامهها و محصولات فریبکارانه خود را عرضه کنند.»