صهيونيسم از زمان شكلگيري به عنوان يك جنبش و پس از آن تاسيس رژيم اسراييل با سيطره بر رسانه هاي گروهيو وسايل ارتباط جمعي , افكار جهانيان را به تسخير خود درآورد. يكي از مهمترينابزارهاي تبليغاتي كه اين جنبش توانست در خدمت خود درآورد , سينما است , زيرا اينمقوله به دليل دارا بودن جذابيت خاص و متنوع بودن موضوعات , مخاطبين بسيار زيادي رادر برمي گيرد.
صهيونيسم از اين ابزار براي ترويج افكار صهيونيستي و تبليغبراي رژيم اشغالگر قدس استفاده نمود. افكاري كه اصولا بر پايه اقدامات نژادپرستانهپايه گذاري شده است . در اين راستا در مجله « الاخبار المسيحيه الحره » سال 1938 (1317) آمده است , « صنعت سينما در آمريكا كاملا يهودي است و يهودي بي آنكه احدي در اين زمينه با او منازعه كند , بر آن حكم مي راند. تمام كارپردازان اين صنعت يا يهودي هستند و يا از دست پروردگان يهودي . » سينما از زمان تاسيس در قرن نوزدهم درراستاي دو هدف عمده به كار گرفته شد كه عبارت بودند 1 ـ اهداف مادي و به دست آوردن سودهاي كلان 2 ـ تسخير انديشه انسانها از طريق انتشار افكاري كه مويد اهداف سياسي و اجتماعي آنها باشد كه متاسفانه تاكنون نيز در اين راه موفق بوده است .( صد البته نمی توان نقش فرهنگ و هنرمندی بسیاری از هنر پیشگان و دست اندرکاران خوش ذوق و سلیقه این صنعت عظیم را که امروزه به نحوی در جهت رشد خداباوری و انسان محوری تلاش می کنند را نادیده گرفت . منظور از این سینمایسیاسی و صهیونیستی ، در اينجا اینست که آن دستهای پنهان وپشت پرده را برای خوانندگان محترم آشکار سازد . همچنین تمامی این مسائل ومطالب از منابع معتبر و برجسته گرفته شده است و امروزه کمتر کسی دست بهانکار این حقایق می زند . ) span>
:: در اين مطلببرآنم تا به بررسي سينماي صهيونيستي بپردازم . هر چند برخي براين گمانند كه منظور از سينماي صهيونيسم , سينماي اسراييل است , اما بايد گفتسينماي صهيونيسم اختصاص به زمان و مكان خاصي ندارد , بلكه سراسر جهان را دربرگرفتهاست و در حال حاضر بزرگترين شركتهاي سينمايي جهان مانند« متروگولدن ماير » , « كلمبيا » , « وارنر » , « پارامونت » , « فوكس قرن بيستم » , « يونيورسال » و « هاليوود » را در قبضه خود گرفته است . تاريخ حضور صهيونيسم در سينما به كنفرانسصهيونيستي پازل در 1879 (1258) بازمي گردد . زيرا در بخش سوم اين كنفرانس براهميت رسانه هاي فرهنگي براي ايجاد اسراييل و ضرورت رواج روح ملي بين يهوديان جهانتاكيد مي گردد. از اينجا بود كه صهيونيستها به سينما توجه نشان دادند. سينمايصهيونيسم را مي توان به چهار دوره تقسيم كرد .
دوره اول : پس از كنفرانس پازل در ايندوره صهيونيستها به ساخت فيلمهايي برگرفته از داستانهاي تورات مي پرداختند و بهتدريج اين انديشه را القا مي كردند كه فلسطين سرزمين موعود است . بعد از وعده « بالفور » در سال 1917 (1296 ) و اعلام فلسطين به عنوان اسراييل جديد , سينمايصهيونيسم در خلال فيلمهايي مانند « پسر زمين » و « ده فرمان » در سال 1925 (1304)و فيلم « صابر » به كارگرداني « الكساندر فورد » يهوديان پراكنده را براي مهاجرت بهفلسطين تشويق مي كردند.
دوره دوم : پس از تاسيس رژيم صهيونيستي در اين مرحلهصهيونيستها كه از تاسيس رژيم اسراييل فارغ شده بودند به ساخت فيلمهايي روي آوردندكه در آن , اين مساله را تلفين مي كرد كه اسراييليها نماينده فرهنگ و تمدن پيشرفتهبشريت هستند و در كنار آن اعراب را باديه نشيناني بي فرهنگ با خوي و منش غيرانسانيو مسلمانان را افرادي خشن و گروههايي تروريست معرفي مي كردند تا از آنها تصويرينامطلوب در اذهان به وجود آورند. بعد از حمله رژيم صهيونيستي به مصر و محكوميتجهاني اين رژيم حتي از سوي ايالات متحده آمريكا , يهوديان به تهيه فيلمهاييپرداختند كه در آن اعراب را گرگهايي گرسنه معرفي كردند و خود را ملتي با تمدن وداراي فرهنگ اصيل نشان مي دادند.