بیایید حقیقت را شجاعانه بپذیریم

ابن عساكر می نویسد: صبح عاشورا امامحسین در جمع یاران خود بعد از حمد و ثنای خدا چنین سخنرانی کرد:

«عبادَالله اتقوا اللهَ وكونوا مِنَ الدنیا على حَذر ... »[1]

«بندگان خدا تقواداشته باشید و از دنیا بر حذر باشید که اگر بنا بود همه دنیا برای یک نفر باقیباشد یا یک نفر برای همیشه در دنیا بماند، پیامبران برای بقاء، سزاوارتر و جلبخشنودی آنان بهتر و چنین حکمی خوشایندتر بود؛ ولی خداوند دنیا را برای امتحان خلقکرده و اهل آن را برای فانی شدن آفریده است. تازه هایش کهنه، ونعمتهایش زایل، وشادی و سرورش به غم و اندوه مبدل خواهد گردید. دنیا خانه ای پست و کوتاه مدت است؛پس برای آخرت خود توشه برگیرید که بهترین زاد وتوشه آخرت، پرهیزکاری و تقوی الهیاست. پس تقوا پیشه كنید، تا رستگار گردید»

(1) - ابنعساکر؛ ترجمة الامام الحسین، بی جا، مجمع احیاء الثقافة الاسلامیة، دوم، 1414ق، ص316.